2009-09-10

Desio razio bat, mesedez

Desioaz hitzegiteko erronka hartu banuen, hartu nuen.

Eduard Punsetek zera dio desioari buruz:

“Desioak gure baitatik ateratzen gaitu, tokiz kanpo uzten gaitu, urrutira bidaltzen gaitu, mugaz bestaldera; inprobisazioa, desordena, apeta; askatasuna, paroxismoraino eramana. Hauek aldarrikatzen ditu desioak: bizia, plazera, nor bere buruarekin pozik egotea, eta askatasuna.”

Ba neri, guzti hauetatik, desordena itsatsi zitzaidan, asteartean. Audioa entzuten badezue, konturatuko zerate.

Edonola ere, uste det zeozer zeozer probetxugarri atera daitekeela audio honetatik, loreei dedikatutako azken partea batez ere, eta horregatik txintxilikatzen det, denbora eta jakin-mina duenarentzat:
















Gogorik gabe baldinbazabiltzate, askozaz ere laburrago, hementxe daukazue Punsetek desioari buruz dioena, aurrekoaren jarraipena. Badu bere mamia, ederra gainera:

“Batzuk beren bizia planifikatzen dute, beste batzuk desioaren baitan murgiltzen dira. Nahi duten bezela bizi nahi dute, beren modura. Horregatik hauen autobiografiak deskripzio ugari dute, eta azalpen gutxi. Lortutako helburuen zerrendarik ez; nola bizi izan diren, hori dute azken emaitza.

Desioaren konpainian, bide segururik ez, baina bildurrik ere ez. Ondo ulertuz gero desioaren muina; iluna, memeloa edo lanbrotsua gabe, pertsona heldu batengan, argitasunez betea dana: garbia eta ondo eraikia. Emozioak dira desioen oinarria: intelijentzia emozionala.

Hala ulertuta, desioa da gutaz uneoro hitzegiten duena.”

____

Sem comentários:

Enviar um comentário