Ohituegi gaude kanpora begiratzen. Horretara bultzatzen gaitu oraingo mundu honek. Aldiz, meditazio puntu bat derrigorra da, barnera begiratu, zer gustatzen zaigun, zer ez, zerk egiten digun min aztertu, eta geure buruak onartu eta maitatu. 
Gogoan dut, halaber, Patxi Noblia enpresaburu hendaiarrari Euskal Departamentuaren inguruan galdegin ziotela behin telebista frantziar bateko albistegian, eta honela erantzun zuen: “Hara, mundu guztian ibiltzen naiz ni, eta galdetzen didatenean gure enpresa non dagoen, zer erantzun behar diet? Akitanian dagoela? 64garren departamentuan? Pirinio Atlantikoetan…? Hara, Euskal Herrian dagoela esaten diet eta kitto. Berehala ulertzen didate!” 
Desestresatzeko udal bulegoa
Leipzigeko zoologikoko hartzek ilea galdu dute.
Estresak eragindako gaixotasun bat omen da. Errukarriak. Oso itxura penagarria dute, baina batez ere, oso itxura ezohizkoa dute. Alkarri begiratuko diote, eta gu kantzontzilotan-galtzerdi zuriak jantzita bezela sentituko dira.
Bihankakook, ohituago gaude. Estresarengatik ilea galtzearena gurean, hain dago zabalduta, eta hain aspalditik, zenbaiti “interesante” ere iruditzen hasi zitzaiola behinola (oso ikuspegi interesatua, itzal haundiko burusoilen batek interesatuki zabaldutakoa, inundik inora…).
Kontua da, Leipzigeko hartzen kontu honek, eta hauen ileak, Ibarrangeluraino eraman nauela:
Hartzek ilea galtzea harrigarria dala? Are gauza harrigarriagoa gertatu da Ibarrangelun:
Udalak (bai bai, udalak) ileapaindegi bat ipini du! Kultur-etxean! (bai bai, kultur-etxean!)
Udal ileapaindegia! Halakorik!
Zer nahi dezue esatea... Ez det esango gaizki iruditzen zaidanik, baina gauza xelebreak asmatzen hasita, asma zezaketen hori baino gauza onuragarriagorik! Esaterako…
Desestresatzeko Udal Bulegoa!
ESTRESARENAK, IZAN ERE, ERREMEDIO ERREZA BAITU
Bai, badira estresatuta bizitzeko arrazoizko motibuak. Esaterako: zure bikoteak aldi berean tabakoa uztea eta dieta egitea erabaki du: exortzistaren haurra dirudi, baina hura baino metroerdi altuago (eta bildurgarriago). Edo babes ofizialeko etxea tokatu zaizu, zorionekoa zu, baina oh… 3.C koak pianoko klaseak ematen ditu, goizez eta arrastsaldez (gauez ere eman izan ditu), eta 1.C koa osteopata da: bezeroak hamar minuturo aiene batean ipintzen ditu, AIIIIIIIIII… AIIIIIII….
Edo hauek baino aspergarriagoak, baina ez horregatik gozoagoak: etxez aldatu zera, langabe zaude, emazteak utzi zaitu…
Ondo da. Holakoetan, aurrera, estresatuta egoteko baimen osoa daukazu.
Baina orokorrean, jendea nahi duelako bizi da estresatuta. Nahikoa luke bere burua pixkabat estutzea, egin beharreko batzuk egitea, eta utzi beharreko batzuk uztea, bizi dana baino askozaz ere hobeto, lasaiago eta alaiago bizitzeko.
Ez du egiten ordea. Zergaitik baina?
Gure berezko joera utzikerian erortzekoa dalako. Grabitatearen erruz seguruasko. Etengabe zutik egoteko ahalegin nekagarrian bizi gera, eta gure berezko tendentziak sofara bultzatzen gaitu, horizontaltasunera, alperkeriara.
Beraz?
Zure buruaz ardurarik hartzen ez dezunerako, hor dago, zure salbatzailea: administrazioa! (erretzeari uztera, kotxean segurtasun-uhala eramatera behartzen zaituen berbera…)
Bulego estu bat, leihorik gabea. Itxia. Ihesbiderik gabea.
Barruan, zu estutzeko gai izango dan funtzionario bat, guraso lanak egingo dituena: izakera gogorrekoa, kokilezina, aldi berean bildurra eman eta babesa transmitituko dizuna… .
Hooooori da, Xabier Arzalluz bat, alegia.
Bai, bera bakarra, baina seguru herri bakoitzean asko arrimatzen zaion ale bat behintzat badagoela.
- 8 ordu lo egiten dituzu?
- Kirol pixkat egiten dezu?
- Neurriz jaten dezu?
- Duela sei hilabete uzten eta uzten ari zeran lan hori egin gabe daukazu??
- Adiskidetu zera amarekin? Zeren zain zaude?
- Ordenagailuan egunean bi ordu ematen dituzula? Humm… Seguru lau edo bost badirela…
...
Sesio pare baten ondoren, garantizatuta: ohitura sanoak, eta bizimodu ordenatua. Desestresastze erabatekoa.
Estresak eragindako gaixotasun bat omen da. Errukarriak. Oso itxura penagarria dute, baina batez ere, oso itxura ezohizkoa dute. Alkarri begiratuko diote, eta gu kantzontzilotan-galtzerdi zuriak jantzita bezela sentituko dira.
Bihankakook, ohituago gaude. Estresarengatik ilea galtzearena gurean, hain dago zabalduta, eta hain aspalditik, zenbaiti “interesante” ere iruditzen hasi zitzaiola behinola (oso ikuspegi interesatua, itzal haundiko burusoilen batek interesatuki zabaldutakoa, inundik inora…).
Kontua da, Leipzigeko hartzen kontu honek, eta hauen ileak, Ibarrangeluraino eraman nauela:
Hartzek ilea galtzea harrigarria dala? Are gauza harrigarriagoa gertatu da Ibarrangelun:
Udalak (bai bai, udalak) ileapaindegi bat ipini du! Kultur-etxean! (bai bai, kultur-etxean!)
Udal ileapaindegia! Halakorik!
Zer nahi dezue esatea... Ez det esango gaizki iruditzen zaidanik, baina gauza xelebreak asmatzen hasita, asma zezaketen hori baino gauza onuragarriagorik! Esaterako…
Desestresatzeko Udal Bulegoa!
ESTRESARENAK, IZAN ERE, ERREMEDIO ERREZA BAITU
Bai, badira estresatuta bizitzeko arrazoizko motibuak. Esaterako: zure bikoteak aldi berean tabakoa uztea eta dieta egitea erabaki du: exortzistaren haurra dirudi, baina hura baino metroerdi altuago (eta bildurgarriago). Edo babes ofizialeko etxea tokatu zaizu, zorionekoa zu, baina oh… 3.C koak pianoko klaseak ematen ditu, goizez eta arrastsaldez (gauez ere eman izan ditu), eta 1.C koa osteopata da: bezeroak hamar minuturo aiene batean ipintzen ditu, AIIIIIIIIII… AIIIIIII….
Edo hauek baino aspergarriagoak, baina ez horregatik gozoagoak: etxez aldatu zera, langabe zaude, emazteak utzi zaitu…
Ondo da. Holakoetan, aurrera, estresatuta egoteko baimen osoa daukazu.
Baina orokorrean, jendea nahi duelako bizi da estresatuta. Nahikoa luke bere burua pixkabat estutzea, egin beharreko batzuk egitea, eta utzi beharreko batzuk uztea, bizi dana baino askozaz ere hobeto, lasaiago eta alaiago bizitzeko.
Ez du egiten ordea. Zergaitik baina?
Gure berezko joera utzikerian erortzekoa dalako. Grabitatearen erruz seguruasko. Etengabe zutik egoteko ahalegin nekagarrian bizi gera, eta gure berezko tendentziak sofara bultzatzen gaitu, horizontaltasunera, alperkeriara.
Beraz?
Zure buruaz ardurarik hartzen ez dezunerako, hor dago, zure salbatzailea: administrazioa! (erretzeari uztera, kotxean segurtasun-uhala eramatera behartzen zaituen berbera…)
Bulego estu bat, leihorik gabea. Itxia. Ihesbiderik gabea.
Barruan, zu estutzeko gai izango dan funtzionario bat, guraso lanak egingo dituena: izakera gogorrekoa, kokilezina, aldi berean bildurra eman eta babesa transmitituko dizuna… .
Hooooori da, Xabier Arzalluz bat, alegia.
Bai, bera bakarra, baina seguru herri bakoitzean asko arrimatzen zaion ale bat behintzat badagoela.
- 8 ordu lo egiten dituzu?
- Kirol pixkat egiten dezu?
- Neurriz jaten dezu?
- Duela sei hilabete uzten eta uzten ari zeran lan hori egin gabe daukazu??
- Adiskidetu zera amarekin? Zeren zain zaude?
- Ordenagailuan egunean bi ordu ematen dituzula? Humm… Seguru lau edo bost badirela…
...
Sesio pare baten ondoren, garantizatuta: ohitura sanoak, eta bizimodu ordenatua. Desestresastze erabatekoa.
Patxi at 12:58 AM
Explorerren bidez gaizki ikusten da Patxitrapero. Merezi du Firefox instalatzea.
){kind=link}
2 Comments:
Patxi!!
Hor eskumata dakazuzen gitarrista bixak nundik atazuz? Famau demasak diz eta onuzkeo ya ikusitxuaz dozenerdi bat bidar.
Ah! Trenetik baja, igual ez gaz preparata bañe makinistiai bixkat geldixaua juteko be eskatu gainke.
Musutxu baaat!!
magali
Ai Magali, blogean sartzen zeranean fokoak pizten dira! hau poza...
Musikari famau demasa konpenetratu hauek hemen aurkituko dituzu:
http://www.youtube.com/watch?v=6LCuFl55L5Y
Ari naiz bai, makinistari alkandoratik tiraka,
Muxu haundi bat Magali, fado kantatzaile euskaldun apartena! ;-)
Enviar um comentário
Links to this post:
Criar uma hiperligação
<< Home