Gaur arratsaldean bi aukera nituen: sofaren besoen artean murgildu, hamaika aldiz ikusitako pelikula bat ikusten, ala…Frai Luis de Leonekin bat egin.
¡Qué descansada vida
la del que huye del mundanal ruido,
y sigue la escondida senda,
por donde han ido
los pocos sabios
que en el mundo han sido;
Que no le enturbia el pecho
de los soberbios grandes el estado,
ni del dorado techo
se admira, fabricado
del sabio Moro, en jaspe sustentado!
la del que huye del mundanal ruido,
y sigue la escondida senda,
por donde han ido
los pocos sabios
que en el mundo han sido;
Que no le enturbia el pecho
de los soberbios grandes el estado,
ni del dorado techo
se admira, fabricado
del sabio Moro, en jaspe sustentado!
Alde ederra Frai Luis de Leonekin.
Hor abiatu naiz bizikletaz, Legazpiko zorohaizeaz pixkat frexkatzera (barka bekidate Legazpiarrek alukeria...)
Gauza jakina da, salbuespenak salbuespen, desioak behera egiten duela denboraren poderioan. Inertzia hutsak, nagikeriak, betikotasunaren asperrak, nekeak, estresak… Desioa uxatzen dute gure ohetokietatik…
Hamalau bat urte izango nituen aurreko aita santua, Woijtila jauna, Loiolara etorri zanean. Nere bizitzako mozkorrik haundiena harrapatu nuen egunean.
Makina bat lagun egongo da kalean zehar dijoala Britney Speersekin topo egin nahi duena. Ba, Britney Speers nere aldamenetik pasako balitz, eta neri orduantxe bi euroko txanpona erori, txanponaren bila hasiko nintzateke burubelarri, Britney baztertuta.
Nere alde, errepidea ia hutsik zegoela: Euskal-Herri erdia sofaren besoen artean murgilduta baitzegoen, hamaika aldiz ikusitako pelikula bat ikusten; beste erdia, merkatal zentruetan: "aizu, zartagin honi kirtena falta zaio, ea zer saldu zenidaten" / "amak kolonia bat oparitu zidan, baina nik ultrarangeplusrouter batekin aldatu nahiko nuke inporta ez bazaizue…."
Nere kontra berriz, nere belarriak. Urtarrileko frexkotasunera nik uste nuena baino okerrago prestatuak. Behatzek berriz, Pescanova barrakodea nunbait behar zuten, hain zeuden zurrunduta.
Brinkolaraino iritsi naiz…
Eta Jack Nicholson
Lejos del mundanal ruido. Bai hoixe. Hura pakea. Dana elurrez. Dana zuri-zuri. Entzuten zan zarata bakarra, elur gogortuarena, zuhaitzen adarretatik erortzen…
Eta... Bihurgune batera hurbildu naizenean…
(Egin klik hemen.)
Han azaldu zaizkit
Gauza magikoa izan da. Ez dira nere jazkera txirrindulari-globeroarekin bildurtu. Bik ezikusiarena egin didate, baina hirugarrenak ez. Hurbildu naiz harengana, eta alkarri begira egon gera, luzaz. Bakoitza bere pentsakizunekin. “aizu, zer moduz bizi zerate hemen, Euskitzeren pilotapartidurik gabe?” Nik. “Aizu, ni maitemintzen saiatu beharrean, legatz begirada horrekin, hurrengoan zeozer pikatzeko ekarri, moxoloa” Berak.
...
Gozagarria benetan, eskua harengana luzatu dedanean. Lurrun bero hori, bere sudurzuloetatik kanpora, nere behatz gogortuak berotzera…