Hantxe!
Toki ezkutu batean. Eta ez agerian ez dagoelako, bere kokapenak ikusezin bihurtzen duelako baizik. Zelai baten erdin balego, edo muino baten gainean… Baina errotonda (Et! Biribilgune) baten aldamenean dago, eta badakigu gure begiak zertan entretenitzen diren biribilgunetara iristean. Ez tokiko arkitekturari erreparatzen, baizik eta ezkerretik datorkizun bolidoaren abiadurari; edo biribilari berari, ez al dezu tapakubosen bat (Et! Edergarriren bat) errepidean baztarren batean utziko…
Nik iturri bat behar nuen ordea, eta horregatik lur hartu nuen han, Hansel eta Grettelena dirudien etxean.
Konparazio baterako:
Ze ederra, bere txikian.
Ze santu ari ote da hautsa pilatzen hor barrenean?
Turismo bulegoa bertan zegoen. Ermitaren ondoan, aitona-amona prestu pare bat, egun sargori batean zuhaitz baten itzalean egon ohi diren aitona-amona prestu pare hoietako bat.
Haiekin komunikatzeko pasahitz egokia erabili nuen:
- Eeeeeeeep, egunon!
San Antonio omen da, barruko zaindaria. Hori esan zidaten, eta beste kontu batzuk ere bai. Ohi bezela, nere solaskideak ez ziren jakin-minez gelditu: nundik zatoz? nungoa zera? Eta istorio xelebre bat ere kontatu zidaten, etxeruntz nindoala kontatu nienean, Zumarragan Rallya zegoelako.
- Bai, ba, gure semea ere ibili zan, lehengusu bati laguntzen. Hura bolantean, ta gure semea kopiloto, rekorridoa grabatzen. Irten ziren halako batez kurba batean… Adios, ez zitzaien ezer pasa, baina gurea behintzat ez da gehiago ibili holako traste batean.
Azkoitiko San Antonio ermitaren ondoan entzuten direnak, edozein egunetan, iturriko ur trago baten aitzakian...
____
2 erantzun: