2011-04-14

Min bat jun, beste bat etorri

Egun batzuk eman ditut bizkarreko minez.

Bizkarreko mina eta biok aspaldiko lagunak gera; harreman guztietan bezela, hurbiltasun eta hoztasun bolarak ezagutu ditugu. Baina min klase hau, toki jakin horretan, alde batean, hor behean, eskubian, hori berria zan.

Zergaitik zatoz? Nundik zatoz? Zeinek bidali zaitu? Beste zerbaiten sintoma zera, ala bakarrik zatoz? Zergaitik ni? Zergaitik orain?

Egin gabe egiten diren ohizko galderak.

Egun asko pasa dira, eta minak hor iraun du... Atzo arte…. Halako batean, harrapatu egin dedan arte.

Bapatean, banekien nundik zetorren. Banekien ez zala beste zerbaiten sintoma. Banekien zergaitik orain.

Burukoa (almohada, alegia) tolestuta nuela loak hartzeko kapritxoa jarri zitzaidan duela egun batzuk. Postura horrek bizkarra behartzen zidan. Loak hartzeko garaian ez zidan molestatzen, baina ordu batzuk postura berean, horrek bai.

Burukoa beharbezela ipini, eta gaur goizean batere minik gabe esnatu naiz. Mundial.

Erantzuna erreza zan. Begi-bistakoa. Eta hala ere, ez nuen ikusten. Konturatu ez banintz, auskalo noiz arte egongo nintzen min horren konpainian.

Min hori jun da, eta beste min bat etorri da: jakin-mina.

Jakinmina, zenbat gauza ote dauden nere bizitzan, bista-bistakoak diren arren, ikusten ez ditudanak... Eta mina ekartzen didatenak.



___________

Sem comentários:

Enviar um comentário