2011-04-15

Xabier Gereñoren entresaka txiki bat




Xabier Gereñori 81 urte zituenean egin zioten elkarrizketa hau, luzea da, baina zer erauzi ugari dauka. Irakurri dedanean, maiz marraztu zait irriparre bat, – han, nere moduko bat – pentsatu dedalako, edo bere argitasunarekin poztu naizelako.

Eta esan det nere kolkorako: hau gordetzera noa. Sorta txiki bat behintzat.

Berak idatzitakoak gorde ohi zituen moduan, paper zati txikietan, klip batez alkartuta:





Ilusioaren argia, beti piztuta



Goizetan idazten dut. Gero, arratsaldeetan, zuzentzen aritzen naiz, baina sekulan ez segituan. Beratzen uzten ditut egun batzuetan idatzitakoak. Ondo pasatzen det horrela.

Zigilu bilduma bat daukat, oso ona, posta bidez lortutakoa.

Bidaiatzen nuenean ohar ugari hartzen nuen, nobeletan txertatzeko.






Ikasteko, inoiz ez da berandu


Literarioki gazteleraz trebatzen ari naiz orain (81 urterekin!)







Bakarka, erosoago, zoriontsuago


Batzuetan taldeka egin behar dira gauzak, baina oso etsigarria zan neretzako, bilerak izugarri luzatzen baitziren, ordu asko galtzen genituen. Bakarka lanean sentitu naiz zoriontsuen.






Adi, beti adi.


Bizitzan adi egonez, sekulako jakituriaren jabe egiten zera.






Egia errenta beti


Nere akatsez garaiz ez konturatu izana, pena horixe daukat, ez bainintzen hain luzaroan galduta ibiliko, ibili naizen bezala.

Egia bilatzeko grina daukat, izan ere, gezurra oso oinarri txarra da bizitzan aurrera egiteko.






Bakardadean, lotsarik ez


Ohe gainean etzateko ohitura daukat, eta ahoskatze ariketak egiten ditut. Gai bat ateratzen det, eta gogoetan hasten naiz, boz goraz. Bakarrik nagoenez, ez det lotsarik sentitzen.


(Goian esandakoa. Guztiz nere - eta blogari askoren - antzera. Etxeko intimitateak mirariak egiten ditu)


_____



Begorekin (bere emaztearekin) bego. Gero arte Xabier, eta eskerrik asko.


_____



________

Sem comentários:

Enviar um comentário