2011-06-02

Gogoeta bitxi bat, eta ezusteko bixigarria, beste bat

Gaur umeei bakarrik okurritzen zaizkien galdera bakun hoietako bat etorri zait burura, Azkoititik Zumarragarantz nentorrela bidegorrian, bizikletaz.

Aizpurutxon geldi ni, Azkoitiko korrikalari bat ("Azkoitia" letrak zeramatzan kamisetan) pasa zait paretik, eta, korrikalari askok askotan transmititzen didaten pena berbera transmititu dit. Juxtu zijoan gizona, oso nekatu aurpegia zuen, eta, Aizpurutxon gora abiatu danez, oraindik zazpi kilometro zituen autobus geralekuraino gizarajoak. (autobusez itzuliko al zan Azkoitira! San vicente de la Sonsierrako geneak ditu bestela)

Abiatu naizenean, segituan harrapatu det, eta, propio, atzetik abiatu natzaio, pasa gabe, distantzia batera, bera bezain mantso.




Eta esandako galdera etorri zait:

"- Gizakiak, asmatu zuen ba, erreminta miragarria, gurpila, eta adornatu zuen burni eta beste tramankulu txiki batzuez, are tramankulu miragarriagoa sortzeko: bizikleta. Korrikan baino askozaz ere azkarrago eramaten zaituena toki batetik bestera, apenas nekerik gabe, bortizkeriarik gabe, eta paisaia disfrutatzeko aukera zoragarria eskeiniz...

Zergaitik tematzen dira orduan, gizaki batzuk, hain teknika atzeratu, baldar eta sufrigarria erabiltzen? Korrika egitea modaz pasa zala, duela ehun urte ia!!"

Tira, parretxo bat atera zaidala, bi pedalkaden artean...

Gizon izerditu sufrituari aurrea hartu, Epaaaaaaaaaa esan, eta aurrera.


___________


Baina teknologia eta zientziaren inguruan, eguneko gertakizun aipagarriena, eta atseginena, ez da hau izan, beste bat baizik.

Goizean, Faktoria entzuten, han azaldu da: sakelakoen eta minbiziaren arteko harremanaz hitzegiten, aspalditik oso oso gustoko dedan ahots bat, nere gogoko gaien inguruan, zientziaz eta, hemen eta han maiz aritzen dana. Ana Galarraga.

Jakinmina zer dan. Makina bat aldiz harrotu ditut Googleren hautsak, bere irudi baten bila. Eta danetan kale. Ana Galarragaren artikuluak Zientzia.net-en, ugari. Saioak Faktorian eta, ugari, baina Ana Galarraga fisikoa, ez zan esistitzen. Uhin elektromagnetikoak bezela. Esistitu, esistitzen dira, baina ez dituzu ikusten.

Gaur sofan etzanda nengoen, Arratsalderori begira, Amaia Artetxek sarreratxoa egin duenean: "Ana Galarragarekin egon gera..."

Beraz... Ohi bezela, segituan berari egindako alkarrizketa zetorren!!

Nik uste det nere sukaldeko erratzen kirtenek ez daukatela nik gaur bapatean irabazi dedan zuzentasuna. Tente gero! Sekulako irrikaz!!

Eta han azaldu da! Han!

Azkenean!!



(argazki hau sarean aurkitu det, orain bai,  duela gutxi ez zegoen. Bideoa, 2,21,00 minututik aurrera, hemen)

Bueno, nik hartu dedan ezustekoa! Ikaragarria. Ez bainuen inola ere horrela imajinatzen. Ez aurpegia, ez orrazkera, ez jazkera, ez mugitzeko modua...

Aingeru (zoragarri) bat espero nuen, eta deabrutxo (zoragarri) bat azaldu da!!!!

Nik hartu dedan gozatua.

Ana Galarragak zientzia gaiak jorratzen ditu, baina zientzia gaiak askotan bidelagun izaten duten zurruntasunetik urruti, oso atsegina, eta umore finekoa ere bada.

Segi ezazue bere arrastoa. Zinez gomendagarria.


_______

2 comentários:

  1. Ai ama, sokorro, ze lotsa!!! Eskerrik asko hala ere, e, Patxi? Eta tori muxu haundi-handi bat, pa!

    ResponderEliminar
  2. Ez dakit zeini entzun nion behin, ezer ez dala gorde behar barruan. Kategoriko xamarra, baina tira, arrimatu behintzat egin behar da, esaldiak zentzuzkoa dirudi eta ;-)

    Beste pa bat zutzat!

    ResponderEliminar