<link rel="openid.server" href="http://www.blogger.com/openid-server.g" /> <!-- --><style type="text/css">@import url(http://www.blogger.com/static/v1/v-css/navbar/697174003-classic.css); div.b-mobile {display:none;} </style> </head> <body id="body" onload="replaceText();"><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener("load", function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <iframe src="http://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID=9258702&amp;blogName=Patxitrapero&amp;publishMode=PUBLISH_MODE_BLOGSPOT&amp;navbarType=BLACK&amp;layoutType=CLASSIC&amp;searchRoot=http%3A%2F%2Fpatxitrapero.blogspot.com%2Fsearch&amp;blogLocale=pt_PT&amp;homepageUrl=http%3A%2F%2Fpatxitrapero.blogspot.com%2F" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" frameborder="0" height="30px" width="100%" id="navbar-iframe" allowtransparency="true" title="Blogger Navigation and Search"></iframe> <div></div>

derecha

- Aurreko txantiloiak krak egin du, eta zirimola bat gertatu da. Kajoi batetik beste zahar hau erreskatatu det, nostalgikoentzako hain aproposa. Baditu gauza batzuk kendu beharrekoak, ea denbora lapurtzen dedan handik edo hemendik

Matxek bloga daukala jakin det, eta hara, zer aurkitu dedan bere barruan...

Zenbait argazkiri kariñoa hartzen zaie. Badute zerbait berezia, ederrak dira, edo badute zeozer, zer dan ez badakizu ere. Noizik eta behin, hauetako bat hemen.

Eduard Punseti jasotako bat, entzun dizkiodan guztietatik, gehien gustatu zaidana

Zenbait kantak bizi guztian zehar lagun egiten dizute, gehien behar dituzunean azaltzen zaizkizu, zuk eskatu gabe. Hementxe nere adibideak.

Hau abaildu xamartuta nagoenean etortzen zait, eta animatu egiten nau mordo bat.

Hertzainak taldea. Zoriontsua.





Ohituegi gaude kanpora begiratzen. Horretara bultzatzen gaitu oraingo mundu honek. Aldiz, meditazio puntu bat derrigorra da, barnera begiratu, zer gustatzen zaigun, zer ez, zerk egiten digun min aztertu, eta geure buruak onartu eta maitatu.

Estitxu Fernandez: barne mundua



Baño denetan harrigarriena, Kanpiñaren izena irakurri genuenean: Ayozar! Balerdi mendia, Mallozar bezela ezagutzen dela jakinda, kasualitate gehiegi izan zitekeela pentsatu genuen…"



B3C: Ba ote? Egia ote!





Baina, ez zaizue iruditzen eskola dela, hain zuzen, aho guztiek aldarrikatzen eta eskatzen dituzten balioak lantzen dituen erakunde bakarra? (..) oso bakarrik sentitzen gara maisu-maistrak ahalegin horretan.

Heziketa denen ahotan. Denen ardura?



Rotterdamgo Erasmoren ustez, bizi ahal izateko arduragabetu beharra dago, erotu. Ezkondu, seme-alabak ekarri… pitzatuta ez bageunde, ez genuke halakoetan amiltzeko ausardiarik.

Markos Zapiain: Oraingo nerabe ardurabakoak

Oin dala ez urte asko, Karraspixoraiñok juaten nintzan gabaz antxitxiketan. Behin zubixa pasauta illuntasunian murgiltzen zan bat. Jentiakin topatzen ziñan, eta arpegixa ez ikusitta be kaso egitten gentsan alkarri. Itxasuan baiñua hartzian be, ederra izaten zan are baltzetik ibilli eta ur baltzetan sartu, herriko argittasuna ugarte baltzan atzian uretan isladia egitten zebala. Batez be iratargi betez.

Garagoittiko orakulua: Euskal tenebrista


«Irakurri berri dudan sanskritoz idatzitako poema antzinako batek, ordea, itzulerara gonbidatzen gaitu. Poemak dio: “Mundu osoa eskainiko balidate, hiri batekin geldituko nintzateke ni, eta hirian etxe batekin, eta etxean logela batekin, eta logelan ohe batekin, eta ohean zurekin, ene laztana, mundu osoak baino gehiago balio duzu-eta”.». Koadernoan. Hitz beste

Bide batez, OLPC erakundean ari dira euren ordenagailuaren hurrengo bertsioa prestatzen. 2010erako atera nahi dute 75 dolarreko kostuan. Eta hau ere, guztiz iraultzailea eta zoragarria da. Liburua irekitzean, bi orriak dira ukimenezko pantailak. Beraz, orri bikoitzeko benetako liburu gisa erabil daiteke, edo ordenagailu gisa teklatu birtual baten bidez. E-gor blog: Europan ere OLPC-ren XO ordenagailuak erosteko aukera!

Gogoan dut, halaber, Patxi Noblia enpresaburu hendaiarrari Euskal Departamentuaren inguruan galdegin ziotela behin telebista frantziar bateko albistegian, eta honela erantzun zuen: “Hara, mundu guztian ibiltzen naiz ni, eta galdetzen didatenean gure enpresa non dagoen, zer erantzun behar diet? Akitanian dagoela? 64garren departamentuan? Pirinio Atlantikoetan…? Hara, Euskal Herrian dagoela esaten diet eta kitto. Berehala ulertzen didate!” Alua mundua: Diferenteak izaten dituk amorrayak eta eskalluk

Eta, hara joan diren bidali bereziek (EITBkoez ari naiz; horiek inporta zaizkit gehien) ere hartu dezatela asteburua libre. Beraiek ere ondo merezia dute weekend eder bat. Ia informatiboki sufritu izan duten Estokolmo sindrometik askatzen diren apurtxo bat.

“Yes, weekend” (irakurri “Yes, We Can”)



Ea ba, ea ba. (...) —bihar jakingo da gehiago, antza—, hanka sartuko dut seguru-seguru kronika azkarregi honetan. Beti lez. Baina hau blog pertsonal bat da, eta hemen ezin bada hankarik sartu, esango didazu zein demontre den horretarako toki egokia.) Kontxo kontxo! Alua mundua.

(...) Egun, telebistako edozein albistegiren erdia aisa betetzen dute hilketa eta atentatuek, berdin da gerran, drogan, trafikoan, genero indarkerian edo psikopatia batean duten iturria. (...)

Morbo hau ez da normala. Iparraldeko lagun batek esaten dit sarri: Nola jar dezakezue istripu arrunt bat lehen mailako albiste? Horretan ere, gero eta espainolago jokatzen dugu, nonbait. Piperrautsa: Morboa

Arte modernoa ikuskizun tonto baina dibertigarri bat besterik ez da. Edozerk balio du. (...) eta aire girotua badago udan eskertzen da bisita fresko bat supermodernitatearen tenplu berri horietara: hiri bakoitzak berea merezi du. Ingelesen hilerria: arte modernoa dibertigarria da.



«Dena komunikatu nahi dizut. Horixe dut, hain zuzen ere, gogoko: (...) Jakituria baldintza batekin eskainiko balitzait, dakidantxoa ez zabaltzeko eta ezkutuan gordetzeko baldintzarekin alegia, uko egingo nioke delako jakituria horri: konpainiarik gabe, ondasun baten jabetza ez da sekula atsegina». Ez adiorik. Hitz beste

Hatxis saltzailea atxilotu egin zuten. Berrogeitaka urteko gizona, duela hogei urte droga gogorragoetan ibilitakoa. Herriko eta inguruetako gazte gehienei saltzen zien. Ilobei ere saltzen zien. Seme-alaba nerabe eta gazteari ez, hoiei ez zien ez saltzen ez ematen. Adierazi zuen kirolariak direla, eta ez duela nahi hatxisa kontsumi dezatela, ez duela nahi berak bezala buka dezatela. guraso izatea zer den.

Duela urte bat baino gehiagotik hilean behin gutxienez, gure baserritik gertu dagoen Kalamua mendia igotzen dut, ortozik. ( )Bizio bihurtu da. Behar, ia. Gogaitua edo nekatu xamar nagoen garaitan bueltatxoa falta zaidala somatzen dut. Masajea musutruk, eta gehiago... Ortozik nago

Demagun badaudela. Bai argia eta baita papera ere. Falta dena krisketa dela. ( ) Imajinatzen egoera? Makurtuta, baina komuneko tapa ziprizkindua ukitu gabe, esku bat luzatuz. Surf-larien posturan, “besoak metroerdi luzeago zergatik ez ote ditut” galdetuz. Dikazkan: nola zimurrarazi muturra...


Nahiago dut eguzkia izkutatzen denean joatea, jende gutxi, kolore politak, tenperatura atsegina eta konpainia onean baldin bada, askoz hobeto.Kolore hauek oparitu zizkigun atzo Azkorriko hondartzak… Zirikatzen: Azkorri


Zergatik esaten ditugun gauza guztiak atzekoz aurrera esaten digute. Asisko Urmenetaren erantzuna: Hurrengo pista, beheitiko pisuko sukaldeko ezkerreko armairuko eskuinaldeko bigarren kutxan dago. Erdaraz hor hasiko zara, en el segundo cajón del armario... Hara, erdaraz hori irakurri orduko, euskarazkoa irakurri duena lehenengo pisuan da. Sagrario Aleman euskaltzaina (4)

Bestetik, gurekiko exijentzia ere ikaragarri igo dugu: profesionalak, kultuak, irakurzaleak, interesanteak, maitale bikainak, sexiak, gorputz lirandunak, depilatuak, alaiak, eleanitzak, zentzudunak, erakargarriak, osasuntsuak, kirolariak....izan behar dugu, eta gainera takoi altuetan. Emakumeon exijentziak. Kalamuatik Txargainera


Gizon jakintsu haren azalpenak ez zidan monarkiari buruzko iritzia aldarazi, baina erakutsi zidan norberari absurduena iruditzen zaiona ere justifika daitekeela arrazionalki eta intelektualki. Ezin konta ahala dira, jakina, harrezkero ezagutu ditudan adibideak. Bai totem maskala! Inon izatekotan.


... Askotan zutabegilea heroi txiki bat sentitzen da bere bakardadean, izan ere, inor izan gabetan ere, etorri egingo zaizkio Diputatu Nagusiak, edo alderdietako buruak, edo auskalo zein, kontuak eskatzera. (...) Zutabegintzaren ajeak dira, askotan, gehiegitan, autozentsurara bultzatzen dutenak. Kritika ez da gaurko kontua. Alua mundua.


...egin beharreko lanak erdizka eginez eta pentsamendua beste nonbait. Agian bera ezkutatu zeneko egun hori zerabilen buruan, eta ezkutaleku hartan berarekin egon zenaren oroimena ekartzean ere, ziur naiz, hautsa harrotu egin zitzaiola oroimenaren kutxan. Hautsa. Gauzen hegoaldea.


Eske, nik beti esan juat, personia feliz ixateko gauza txikixetan dao felizidadia, e! Ojo, e! Kontu, hori! Gauza haundi-haundixetan nik ondio ez juat felizidaderik ikusi iñori be.

Etxabarri: "Gari ebaten..."


Errutinari ekin beharra dago: mila hitz idatzi, buzeoa praktikatu, martini pare bat edan, bazkaldu, maitasuna egin, beste mila hitz idatzi, afal aurreko beste koktel bat eta afaria, Jamaikako ilunabarra lagun. Horrela egunero. Errutina. Gauez eta azpikeriaz


Erronkariera entzuteko, adibidez, eta geure baitarako esateko: “Hau ez da guztiz arrotza, eta entelegatzeko gauza bagara, ez da guztiz galdu, ez da oroipen hutsa, Atur herria den bezala”.
Eskerrik anitx, Fidela.

Fidelaren ahotsa.



Bi esperantza
Ustekabe bat.
(Itxoiten jakitea hain da ederra!)
Apaizari hika



...Zentzu honetan, maitasuna injustuki banatutako indarra da, herrialde jakin batzuetatik erauzten den sentimendua, beste batzuen onurarako.

Markos Zapiain: Amaren maitasunaren deslokalizazioa


Onartu beharra dago halako poztasuna eta animoa ematen duela urruneko jendea umorez eta gogoz ikasteko ahaleginean ikusteak, eta zer pentsatua eman beharko lieke askori, ezta?

"Es un idioma complicado y eso le da un encanto adicional"

Karrajua: hangoak eta hemengoak.


Nork igotzen ditu prezioak? Nor ari da gu guztion bizkar aberasten? Ekoizleak ez, baserritarrak, arrantzaleak... Ez omen dituzte prezioak igo. Nork orduan, bitartekariak? Produktu horrek merkaturatzen duenak? Zergaitik ez dakigu garbi katearen zein begitan egiten duen prezioak gailurra? Non dago trikimailua? Izan eta esan: magia



Konfuzioren ikasle batzuk maisuarengana joan ziren, eta galdetu zioten: “Nondik hasiko zinateke zu herri bat gobernatzen?”. Pentsalariak erantzun zien: “Hizkuntza hobetuko nuke”. Farfailaren kontra. Hitz Beste.


Kixmi: big bang.

Zerk eragin zuen bada burmuinaren eboluzio izugarria? Ezetz asmatu!

Kixmino lisergikoa



Lege eta aginduekin bezalaxe gertatzen da adierazpen arruntekin ere. Baieztapen askoren helburu bakarra kontrakoa gerta dadin bideratzea da.

Markos Zapiain: ez betetzeko legeak



Gaur gauean “orain eta hemen” jarri ezazu gogoa: izara leunak, ametsen eremua, arnasa gero eta sakonagoa... loak berehala harrapatuko zaitu bere sare gozoetan.

Garagoittiko orakulua: Bizkor bizkor bizkor!

Izan ere, gure arruntean zerbait handia egin genuen: bateratu. Zintzo eta eskuzabal jardun ginen, zailtasunak gainditzen. Idatziaren gainean eztabaidatu eta astia hartu genuen ados jartzeko. Bi urte haietan ez zen bozketa bakar bat behar izan. Eta ez pentsa, 45 laguneko enpresa ari ginen sortzen.Gozatu egin dut oroitzean. Goiena HUEZIn. Piperrautsa

Pentagonoaren datuen arabera 4 milioi libra uranio zabaldu dituzte. Hau, erradiaktibitate kantitateari erreparatuz astakirtenkeria handia da, Nagasakiko bonbarena baino 250.000 aldiz gehiagokoa. (...)Gerra nuklear modernoa. Ortozik. Irakeko gerra, aldaketa klimatikoa eta gerra nuklearra.

Hemen, blog honetan bertan, (1, 2, 3, 4, 5,...) Azaleko kontuekin, kosmetikarekin, iruzurrarekin lotu ohi dira marketina eta publizitatea sarritan; zernahiren alde edo kontra balia daitezkeen lanabesak baizik ez dira, ordea, "marketina", "komunikazioa", "publizitatea", "pertsuasioa" eta "erretorika" Komunikazio gaitasuna lantzeko oparia


Zalantzarik ez, beldurra azal-azalean dago Estatu Batuetan, eta hona etortzen den kanpotarrak ikasi egin beharra dauka presentzia horrekin bizitzen, bestela, larritasunak itota buka dezake edozein bazterretan. (...) Ez da ahaztu behar beldurra dela (...) bizitzaren etsairik handiena. B.Atxaga. Beldurra



Eta honela bizitzen gera

Galduz ta galduz gure aukerak...


Baga biga bloga:

2c 4d 3a

Curriculum elektronikoa bereziki egokia iruditu zitzaidan komunikazioan eta teknologia berrietan ari den jendearentzat, horrelako curriculum batean enplegatzaileak erraz ikus baitezake eskatzailea zenbateraino den erabiltzaile aurreratua eremu bietan

Faroa: Curriculum elektroniko bat sortu dut


"Ba al dago aukerarik ulertzeko unibertso bat non loreek tximino itxura duten eta filosofoak tximuen ipurdiekin patologikoki liluraturik geratzen diren?"
Kixmi: hirugarren urterako gida


Irabazi ezkero, bakoitzak hiru hilabetez ukan dezake argazki hori bere etxeko hormetan zintzilik, gure amamen garaian Ama Birjinak eta santuak etxez-etxe ibiltzen ziren bezalatsu. Zeuk ere nahiko al zenuke tartean izan? Alua mundua: Morboa
Orain ulertzen dut Japoniarrak Mendebaldera datozenean duten kamera-grina: hain da kultura desberdina, dena dela berezia eta ikusgarria.



Hibaielaiela: japonia, hasteko bi argazki


Egun hauetan bidai bat egiteko lekuak aukeratzen ibili ondoren, Bardeetara joatea erabaki dugu.

Zirikatzen: Bardeak


Birarazten nauzu
Birarazten nauzu
Panpina banintz legez...
Lurrean uzten gero
Lurrean uzten gero
Panpina banintz legez...

La bambola. Emea.




Auzia beste bat delakoan nago: jendeak uste zuen beti gauza goratsuak idatzi behar direla gutunetan, eta horixe da edozein generori gerta dakiokeen hutsik larriena, ez baita ona grabetasuna jartzea bizitzaren jario naturalaren gainetik. Gutun biziak. Hitz Beste.

Txalotu, aupatu, diruz laguntzen ditugu euskara ikasten dutenak, eta ez dago gaizki. Baina badaude baita ere meritua miresten diegun euskaldun berri horiek euskaraz bezain trakets hitz egiten dutenak gazteleraz. Horiek euskara (ona) baino ez dakiten “kaxero”ak dira. Umeak eta zaharrak, gehienbat. “Piska bat, es mucho”. Un poco, zenbat da? - Sinco. Izan eta esan.


danok ibilli biharko giñake iñoiz eskian, gitxienez bizitzan behin. Aterik ate, dendarik denda edo kalian. Jentian begirada hotzak sentitzia zer dan jakitzeko; atia muzturretan ixten zer dan igartzeko. Take a walk on the chung side. Garagoitiko orakulua.


Haren zapatila hondatuak erabiltzen nituen harro. Gauza aipagarri bat ere erakutsi zidan: ezberdinak direla norberak galtzea eta besteak irabaztea. Izan ere berak ez zuen sekula partida bat galdu. “Zer, tio, gaur ere galdu?”, galdetzen banion, azkarra zeukan erantzuna: “Ez, besteak irabazi!”. Osaba Javier. Alua mundua.


Xehetasunetan omen dago benetako bizitza, detaile txikiek egia handiak adierazten omen dituzte. Ez genuen, ordea, begiratzen ikasi, eta ahulezia horrek begi bistakoa soilik ikustera garamatza, ez begi bistakoaren atzekoa. Detailetxoa. Hitz beste.


Uste zabalbua da, baian es da egia bolgariok arineggi iadztn gudula, ta ez dugula idatitako tstuak erepazatzen, badaezdapan, akatzen ba edo best egon daitkeeen. Digutn indibiaren hondorioz bokatato purrrustada zentzujabeak bestetik ez diira. Zintz dagisuet irakutzen hari zaraten tetu hau hirru ero au albiz erre pasatu dudula Bagabigabloga.


kontu eske zorrotza egiten ari zaio harrapatu berri duen pirata bati: zergatik egiten den hurkoen ondasunen jabe, zergatik ez duen besteen izerdiak ondutako lana errespetatzen. Eta piratak: “Ontzi bakarra dudalako naiz pirata. Asko banitu, konkistatzailea nintzateke, zu bezala”. Hitz beste.


Horrexegatik hain zuzen ez dut ulertzen abiadura handiko trenari buruzko galdeketa egiteari ezetz esate isil eta tematia. Eskubideari buruz galdekeetak planteatzen badira, zergaitik ez herritarrengan horrelako eragina izango duen proiektu bati buruz? Izan eta Esan


(I usually cook at eye). Second one, that every etxekoander you ask will give you a different recipe and will promiss you that one is the real thing. You my dear irakorles, will know what this male etxekoander does, and hor konpon: Marmitake

Garagoitiko orakulua


hiltzen garenean itsasuntziak itsasoan bezela geuretarretatik urrundu egiten gera. Behin aldenduz gero, itsasuntziak desagertu egiten dira. Ez ditugu gehiago ikusten, baina han jarraitzen dute nabigatzen. Guk ikusi ez arren. Itsasoaren bestaldean.


Euskalduna zen emakumea, baina sekula euskarazko liburu bat irakurri gabekoa, aitortu zuenez. Aholkuren bat? galdetu zidan. Pixka bat disimulatu nuen, liburu hau eta beste hori aipatu, baina azkenean nirea jarri nion sudur aurrean. Gauez eta azpikeriaz


hamasei kamera, hogeita sei mikrofono eta grabagailu. Pentsatzekoa da badirela argazkitik kanpo geratu direnak ere...

... errealitatearen gainerako ertz gehien-gehienek ez dute kamerarik, ezta mikrofonorik ere. Argazkia. Hitz beste
Benetan erakargarri, psikologoek diotenez, bere burua sakonkien onartzen duena da, izan dadin lodi zein argal, txiro nahiz aberats, etorkin bezela bertoko.
Markos Zapiain












 

2009-11-21


Telebista ala liburua

Egun batzuk badira, semearekin oheratzen naizela gauero.

Bere aldamenean etzanda, ohean estu-estu eginda biok, liburu baten kapitulu bat irakurtzen diot (bi ere bai, eskuzabal nabilen egunetan; edo oso temoso jartzen danean)

Lagun baten liburuarekin hasi ginen…




(Biziki gomendatzen dizuet Antxiñe Mendizabalen liburu hau irakurtzea. Parre egingo dezue, eta zeuen burua erretratatuta ikusi… akaso ere bai. Morkotsen dibujoak ere mundialak)

Eta hura bukatu genuenean, Nikolas Txikirekin hasi ginen. Kristona da Goscinnyk Nikolas txiki umearen inguruan sortzen duen unibertso txikia.





____


Alaba zaharrenak, atzo, ikusi egin gintuen, oso ondo pasatzen nunbait: inbidi gorriak hau esanarazi zion:

- Ez dakit nola egon zaitezketen hor irakurtzen… Irakurtzea mierda bat da (sic).

- A bai e? – tente nik –

- Esango didazu! – tenteago berak –

- Ba irakurtzeak bere abantailak ditu, telebistaren aldean...

- Bai, ba esango didazu zein diren! -

- Irakurtzen dezunean, zuk osatzen eta asmatzen dezu pertsonaien itxura, zuk aukeratzen dituzu paisaiak, gauzen tamaina eta koloreak, usaiak… Eta zureak direlako, horregatik bakarrik, indar haundiagoz bizi dituzu, eta gehiago gozatzen dezu. Telebistakoak ez dira zureak, beste batek sortzen ditu, eta arrotzagoak zaizkizu.

Harrokeria itzali nion. Ez baitzuen asmatu zer esan.

_____

2009-11-20


Nire blogaren helbide elektronikoa da...

Gaur Donostiara kotxez jutea tokatu zait. Zenbat gozatu dedan...

Irratian, goizero bezela Faktorian...





Manu Etxezortu eta konpainia, eta gaurko zeukaten menua, zapore haundikoa, gastronomikoa kasi.

Oroimenean oso oso zokoan ahaztuta neukan gauza bat ekarri didate! Esnezopak! Baina nik jaten nituen bezela, azukre mordo-mordo-mordo batekin. Nola leike baina nere burmuinak hainbeste azukre ahaztea??

Eta alua izendatzeko modu desberdinak ere ekarri dituzte. Beste batzuren artean, neri gehien gustatu zaizkidanak: tximeleta, txipiroia, pikua…

Eta izendapen paregabea, Bermion erabiltzen duten hauxe: hojabiko librú!

Esan bezela, oso jangarria ;-)

Eta beste gai oso interesgarri batzuk ere ekarri dituzte, hala nola, estokolmoko sindromea: zure maltratatzailearekin ondo etortzea bizirauteko estrategia gisa….

Baina, danetan onen-onena gaurko saioan, malkoa atera-arazi didana, Iñigo Esnaolari egindako elkarrizketaren azken minutua.

Kutsadura elektromagnetikoaz aritu da Iñigo Esnaola, oso egoki, eta neurri haundiz: ikerketa zientifikoek uhin elektromagnetikoek eragin ditzaketen kalteak guztiz argitu aurretik (bere ustetan nahikoa garbi dagoen gauza bat), zuhurrak izatea gomendatu digu.

(Inprudente honek, nola ez du ba gogoan hartuko prudentziarako gomendioa!)

Hemen alkarrizketa osoa:

Azken minutu horretara etorriz ordea: esan du Iñigok, datuekin ez zituela entzuleak mareatu nahi, eta hobe zutela beren erakundearen blogera jutea, eta helbidea eman du:

Tira, zuek entzutea onena:
















Nere lagun batek, epaitegi batean transkribatzaile gisa hogei urtez lanean dabilen batek hotsegin dit, eta esan dit laurdena jasotzeko gai bakarrik izan dala, eta oso pozik dagoela ;-)

Tira, plataforma honen trikimailu publizitario bat ere izan daiteke, hain aldrebesa dan izenburu bat ipintzea, bai plataforma berari, bai beronen blogari, izan ere, beste Iñigo batek, Iñigo Fernandez Ostolaza publizistak ondo dioen bezela, “irripartxoa ateratzen baldin badidazu, begi onez hartuko zaitut. Eta saritu ere egingo zaitut agian.”

Ni pixkat irabazi naute behintzat. Badaezpadaere badaezpadaere, hemendik aurrera, gauez sakelakoa itzaltzera noa. A! Eta ez naiz geratuko tonto-tonto mikro-uhinaren pantailari begira, telebistaren pantailari bezela! ;-)

____

2009-11-19


Kirofanoaren itxarongelan

Gaur aitarekin izan naiz ospitalean. Orduerdiko maxiaketa bat egin behar zioten gizonari.





Aparteko mekanika-lanik ez. Ospitaleko bezero fina da aita gainera. Medikuak esan zion aurrekoan:

- En una temporada, nos vas a ver más que a la cuadrilla, Leandro…

Tira ba. Tarteka, nahikoa parre egiteko balio du behintzat... Gaurkoan bezela:

- Esperen en la sala de espera, ahora le llamamos...

Goazen ba, itxarongelara.

Hutsik egongo zalakoan… Bai zera! Bi aulki bakarrik zeuden libre iritsi geranean. Bata aitarentzako, bestea neretzako.

Sartu da aita itxarongelan nere aurretik, eta han bota du:

- Egunon!

Ni, eta itxarongela hartako %50 euskalduna, parrezka.

- Aita… Ez dala ohitura orain “egunon” esatea holakoetan… - ironiaz beteta nik -

- Ez al da? – aitak, irripartsu.

Aitaren egunona hango izotza pixkabat urratzera etorri da, han izotz asko baitzegoen. Asko!

Jakina. Hura, ospitale bateko itxarongela zan. Hango gehienei, haiztoa sartu behar zieten berandu baino lehen… Auskalo ze tokitan!

Hantxe zeuden, hurrenez-hurren:

1. Berrogeitamartsu urteko bikote bat. Ezin jakin zein zan gaixoa eta zein laguntzailea, kezka ezin berdinago banatuta baitzeukaten. Luze iraungo du haien harremanak.

2. Kirofanoei berebiziko ikara dien neska izutua: ez du gau osoan lo egin (ez du esan, baina antzeman egiten zitzaion aurpegian), eta nola deitu egin behar zioten momentu batetik bestera, relajazio postura jakin bat hartu du etsi-etsian, bi eskuak alkarrekin gurutzatuta. Eta lo geratu da! Seko! (gau osoa betazalik bildu gabe, geratuko ez zan ba!)

3. Bere urduritasuna mugimenduarekin leuntzen duen neska ilehori urduri tipikoa. Nere ezkerretara eserita, telefonoz hitzegiten zuen bitartean, hanka dar-dar batean! Banku ilara guztia – nere eta nere aitaren ipurdia barne – danak dantzan, haren hankaren erritmoan… (geratuko al zera, rubia???!!!)

4. Hiru arabiar, alkarrekin zetozenak. Senar-emazteak bale, baina zein zan hirugarrena? Itzultzailea??

5. Olasagastiren lehengusua. Gizon zindoa, iharra, ondo-ondo orraztua, eta hura bai, batere bildurrik gabea. Gu baino beranduxeago sartu da, eta hark ere bota du!

- Egunon!

Baina bere egunonak ez du parrerik ekarri. Itxoinaldia asko luzatzen ari baitzan. Zer gertatzen zan??

Neska ilehori nerbiosak jakin du, eta jakinarazi digu danoi gertatzen ari zana, zeinek bestela! Bilera garrantzitsu bat omen zeukaten kirofanoetako langileek…

- Pues podrían tener la reunión otro día, sin hacer esperar a la gente... ti-ti-ti-ti-ti-ti-ti.........

Goazen barrura

Barruko telefonoa, bapatean:

Aitari deitu diote lehenengo sartzeko. Zer zan hura! (kirofanoetako pasiloa). Tokioko metroa ematen zuen, danak presaka, danak hara eta hona. Erdiak hasarre, beste erdiak pozik…

Zeinek sartu behar zion materiale kirurjikoa aitari?? Bileran galtzaile ateratako batek????

Bera azaldu danean…

Burua estalita, aurpegia maskarilarekin tapatuta, begiak bakarrik ikusi dizkiot. Ezagutu egin det, eta berak ere ezagutu egin nau, nahiz eta agur labur bat egin diogun alkarri.

Begiak ezagutu dizkiot, institutoko politenak - edo hortxe-hortxe - berak zituelako. Gogoratuko ez nintzan ba. Duela 25 urteko kontuak dira, baina begiak ez zaizkio batere aldatu.

Ezin jakin zirujaua dan, ala zeladorea, ez ditut uniformeak kontrolatzen, eta fijatzeko nahikoa denbora ere ez det izan; baina institutoan txintxo-txintxo egoten baitzan, adi-adi beti, zirujaua izatea errezena.

Garantia bat. Alderantziz izan balitz, hau da, ni berdez jantzita, eta hura bezero, gaxua majo ikaratuko baitzan….

Genetika

Aita biluzik, bata bakar batez jantzita, ipurdia bistan, txanoa buruan, txanklak hanka banatan… Ikuskarri zegoen gizona. Ossssso parregarri.

Orduerdira bueltatu didatenean, hantxe ikusi det, itxura berberarekin, pasiloaren hasieran, sillan eserita… Isabel Preysler Porcelanosako iragarkian baino irripartsuago…

Eta esan det nere artean:

Genetikoa izan dadila irriparre hori! Genetikoa izan dadila!

Nik ere nahi det 80 urterekin irriparre hori izan txilibitutik kateter bat sartu berritan!!

____

2009-11-18


Ez zitzaidan tokatzen

Bizikletaz nindoala, gaur goizean, bide ertzean gelditu naiz, kable bat zuzentzera.

Bapatean, kotxe bat azaldu da nere aurrean. Ni nengoen tokirantz zetorren…

Ezkerrean bainengoen, eta bidea estu xamarra baitzan, presaka, nere karrileraino mugitu naiz.

Ustekabean, oreka galdu det. Hanka kalapietik ateratzeko keinua egin det, baina ez det lortu. Gehiago galdu det oreka...

Segundu batean, garbi ikusi det gertatzera zijoana: ez nuen lortu behar hanka kalapietik askatzea, eta justu kotxea nere paretik pasa baino pittin bat lehenago, errepide aldera eroriko nintzen, eta kotxeak aurretik eramango ninduen.

...

Estuasun ederra pasa det.

Bai, lortu det kalapietik hanka askatzea, jakina, ez nituen lerro hauek idatziko bestela.

Batzuetan heriotza gertu-gertutik pasatzen zaizu: saludatzen dizu, eta abiatu egiten da, presaka.

Gaur beste norbaiten txanda zan nunbait...




____

2009-11-10


Desestresatzeko udal bulegoa

Leipzigeko zoologikoko hartzek ilea galdu dute.





Estresak eragindako gaixotasun bat omen da. Errukarriak. Oso itxura penagarria dute, baina batez ere, oso itxura ezohizkoa dute. Alkarri begiratuko diote, eta gu kantzontzilotan-galtzerdi zuriak jantzita bezela sentituko dira.

Bihankakook, ohituago gaude. Estresarengatik ilea galtzearena gurean, hain dago zabalduta, eta hain aspalditik, zenbaiti “interesante” ere iruditzen hasi zitzaiola behinola (oso ikuspegi interesatua, itzal haundiko burusoilen batek interesatuki zabaldutakoa, inundik inora…).

Kontua da, Leipzigeko hartzen kontu honek, eta hauen ileak, Ibarrangeluraino eraman nauela:

Hartzek ilea galtzea harrigarria dala? Are gauza harrigarriagoa gertatu da Ibarrangelun:

Udalak (bai bai, udalak) ileapaindegi bat ipini du! Kultur-etxean! (bai bai, kultur-etxean!)

Udal ileapaindegia! Halakorik!

Zer nahi dezue esatea... Ez det esango gaizki iruditzen zaidanik, baina gauza xelebreak asmatzen hasita, asma zezaketen hori baino gauza onuragarriagorik! Esaterako…

Desestresatzeko Udal Bulegoa!


ESTRESARENAK, IZAN ERE, ERREMEDIO ERREZA BAITU


Bai, badira estresatuta bizitzeko arrazoizko motibuak. Esaterako: zure bikoteak aldi berean tabakoa uztea eta dieta egitea erabaki du: exortzistaren haurra dirudi, baina hura baino metroerdi altuago (eta bildurgarriago). Edo babes ofizialeko etxea tokatu zaizu, zorionekoa zu, baina oh… 3.C koak pianoko klaseak ematen ditu, goizez eta arrastsaldez (gauez ere eman izan ditu), eta 1.C koa osteopata da: bezeroak hamar minuturo aiene batean ipintzen ditu, AIIIIIIIIII… AIIIIIII….

Edo hauek baino aspergarriagoak, baina ez horregatik gozoagoak: etxez aldatu zera, langabe zaude, emazteak utzi zaitu…

Ondo da. Holakoetan, aurrera, estresatuta egoteko baimen osoa daukazu.

Baina orokorrean, jendea nahi duelako bizi da estresatuta. Nahikoa luke bere burua pixkabat estutzea, egin beharreko batzuk egitea, eta utzi beharreko batzuk uztea, bizi dana baino askozaz ere hobeto, lasaiago eta alaiago bizitzeko.

Ez du egiten ordea. Zergaitik baina?

Gure berezko joera utzikerian erortzekoa dalako. Grabitatearen erruz seguruasko. Etengabe zutik egoteko ahalegin nekagarrian bizi gera, eta gure berezko tendentziak sofara bultzatzen gaitu, horizontaltasunera, alperkeriara.


Beraz?


Zure buruaz ardurarik hartzen ez dezunerako, hor dago, zure salbatzailea: administrazioa! (erretzeari uztera, kotxean segurtasun-uhala eramatera behartzen zaituen berbera…)

Bulego estu bat, leihorik gabea. Itxia. Ihesbiderik gabea.

Barruan, zu estutzeko gai izango dan funtzionario bat, guraso lanak egingo dituena: izakera gogorrekoa, kokilezina, aldi berean bildurra eman eta babesa transmitituko dizuna… .

Hooooori da, Xabier Arzalluz bat, alegia.

Bai, bera bakarra, baina seguru herri bakoitzean asko arrimatzen zaion ale bat behintzat badagoela.





- 8 ordu lo egiten dituzu?





- Kirol pixkat egiten dezu?





- Neurriz jaten dezu?





- Duela sei hilabete uzten eta uzten ari zeran lan hori egin gabe daukazu??





- Adiskidetu zera amarekin? Zeren zain zaude?






- Ordenagailuan egunean bi ordu ematen dituzula? Humm… Seguru lau edo bost badirela…






...


Sesio pare baten ondoren, garantizatuta: ohitura sanoak, eta bizimodu ordenatua. Desestresastze erabatekoa.