Haize hegoa, gau epela...

Bart gauean, danbateko haundi batek esnatu nau bapatean.

Bero zegoenez etxea, leiho guztiak zabalik utzita nituen, etxea zeozer behintzat frexka zedin. Haizea ustekabean etorri da, eta etxeko ateak danba! Danba! Banan bana itxi ditu.

Politena izan da, kaleko etxe guztietako leiho guztiak ere zabalik zeudela, nerean bezela, eta haizea denetatik pasa dala, danba! Danba! Ate guztiak bata bestearen atzetik itxiz.

Gero mundu guztia esna imajinatu det. Danak ohean etzanda, begiak zabalik, nor bere pentsakizunekin.


______

Ixil ixilik dago

Suitzarrak ondo jatorrak dira.

Begietara begiratzen zenien, irripartsu, eta irriparrea bueltatzen zizuten. Nahiz eta ez zitzaizkizun berehala hizketan hasten. Jatorrak bai, baina motz xamarrak ere bai. Batek ez du bestea kentzen.

Euskaldunotaz badakizue zer esaten duten, itxiak gerala, baina nobleak. (Bai, gu ere motz xamarrak). Tarteka sentitu nuen Aginagan edo, Mantxinbentan nengoela, Suitzarrei begira.

Gure modukoak zentzu batean bai, baina ez beste batean inundik inora: oso isilak dira.

Isilegiak?

Sentsazio horrekin ibili nintzen denbora guztian, eta nere sentsazioa zuzena zala pentsarazi zidan albiste honekin topo egin nuen jun dan astean, etxera bueltatutakoan:

"Alemaniarrek legea aldatuko dute, umeek sortutako zarata kutsadura akustiko gisa uler ez dadin" (!)

Alemaniarrei, eta Suitzarrei ere beste hainbeste, esango nuke, zarataren kontrako ahaleginean, eskua jun zaie.

....


Begira zer aurkitu nuen etxe bateko fatxadan.








Juliennek bost hilabete ditu orain. Umea dan bitartean behintzat, zarata pixkat ateratzen utziko al diote…


_____

Book

Entretenimentu polit bat ere izan det oporretan. Kalean publizitate egokia ikusi, begia zorroztu, aldamenean nuen modelo esanekoari aginduak eman...

Ze ondo pasa dedan, eta ze gustora geratu naizen.

Emaitza, hemen:

(bilduma osoa ikusteko, argazki gainean klik!)

Handikan honuntza

Rhin ibaiak zeharkatzen du Basel.

Udan, abuztuko egun batean, festa jakin bat egiten dute: jendeak, ibaiak daraman abiadaz lagunduta, tarte luze bat egiten du igerian, flotagailuen laguntzaz. Bukaeran, ibaitik irten ondoren, jan-edana izaten dute, musika, festa berezia izaten da.

Argazkiko hauek, holaxe murgildu ziren Rhin ibaian, dauden bezela jantzita. Korrenteak eraman zituen zubi batetik bestera, eta oinez, hankautsik egin zuten goranzko bidea.



Entzunda neukan Suitzan izugarri txukunak zirela. Halaxe da. Ez da ohitura han ezer lurrera botatzea. Garbiak ez ezik, oso ordenatuak, eta oso detalistak dira.

Etxera itzultzen zera, leihotik begiratzen dezu; zuk ere ibai bat daukazu begien parean. Duela gutxi zabaldu eta txukundu zuten erribera bat...

Plastiko eta zakar desberdinez osatutako eguneroko paisaiak, errekak hurrengo uholdea gertatu bitartean erakusten digun orotariko zabor-ikuspegiak bezela, oraindik txukunago bihurtzen ditu Suitzarrak, gu zikinago eta zabarrago bihurtzen gaituen bitartean.

____

Oporretako oparia

Robert Doisneau argazkilariaren artelan hau, munduko argazki salduena izan omen zan garai batean.

Ez da beharbada beste munduko ezer, baina badu zerbait, ezta?

Argazkia atera eta handik urte askora, bikote baten pikardiak (argazkiko gazte haiek beraiek zirela esan zuten, dirua irabazteko asmoz), egia azaleratu zuen: argazkia ez zan ustekabean ateratakoa izan, aurrez preparatutakoa baizik, beste bikote batekin.

Nik aukeran nahiago nuen txokolatea banatzea zuen artean, Suitzako oporretatik bueltan, baina logistika lan haundia eskatzen zuen nere asmo horrek, eta horren ordez, hementxe daukazue, Doisneauren argazki haren antza pixkat duen beste hau. Hau bai, ustekabean ateratakoa.





Ez da beste munduko ezer, baina badu zerbait, ezta?

____

Switzerland

Suitza hitza entzundakoan burura etortzen zaizkidan lehenengo hiru gauzak...











bi aste barru, seguro gehiago izango ditudala, kontatuko dizuet zein diren. Lehenago ere bai beharbada, Suitzak wifi puntu bat baitauka 2000 laguneko! Ez da batazbesteko kaxkarra...


EGUNERAKETA, SUITZAKO EGONALDIA ETA ASTEBETE IRAUN DUEN KOTXEAREN AIRE EGOKITUAK ERAGINDAKO KATARRO SUNTZITZAILEAREN ONDOREN


Wifi seinalez bete-beteta dago Suitza, baina nerea bezela, klaberik gabe erabiltzeko modukorik ez. Eta eskean hasteko nere-nerea dan pereza haundi hori...

Hau pakea, blog honek somatu duena, tarte honetan.


Suitzan izan naiz, bai...


Baina ez det mendirik ikusi. Suitza laua ezagutu det. Basel, Zurich, eta askoz gehiago ez. Begiak gainezka egiteko lain hala ere.

Eta bertan egon ondoren, oraintxe, begiak itxita, Suitza hitza entzundakoan burura etortzen zaizkidan lehenengo hiru gauzak...





Pakea. Oso herri paketsua da Suitza. Hamar egunetan, ez nuen entzun hamar bozina baino gehiago. Kotxeak mantso-mantso ibiltzen dira hirian, eta jendeak oso baju hitzegiten du...





Txin-txin hotsa. Tira, hotsa-hotsa... Hotsik ez, baina izugarria da kotxe deportibo-deskapotableen kopurua. Bertako hiritarren maila ekonomikoaren adibide. Edo deportiboak Suitzan oso merke saltzen dituzten seinale...





Eta bizikleltak. Bizikleten erreinua da Suitza. Haur, gazte eta ez hain gazte, mundu guztia dabil bizikletaz. Tranbiak ere ugari, eta laurak alkartzen direnean toki berean, momentu berean, tranbiak, kotxeak, bizikletak eta oinezkoak... Azken hauek nagusi.


______


Hau dana, motx-motx laburtuta, noski. Suitzan gauza gehiago ere ikusi ditut, zeozer-zeozer kontatuko dizuet.

Eta, atzerrira jutea eta ezer ikasi gabe etortzea oso kontu itsusia dalako ni bezelako tipo kosmopolita batentzat, zeozer-zeozer ikasita ere etorri naiz Suitzatik.

Pareta ikutu gabe... Eta paretan hortzak utzi gabe (momentuz).

____